Αυλή υπό Στέγη
Εργασιακά clusters σε συνεκτικό χωρικό σύστημα

Ανακαίνιση και επαναχρήση υφιστάμενου συγκροτήματος μικρής κλίμακας, με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου περιβάλλοντος εργασίας μέσα από την αναδιάταξη των επιμέρους χώρων και των μεταξύ τους σχέσεων.

Κεντρική χειρονομία της σύνθεσης είναι η ανάγνωση του κεντρικού χώρου κατανομής κινήσεων ως υπαίθριας αυλής, παρά τη στεγασμένη του ιδιότητα. Λειτουργεί ως κεντρικός πυρήνας και κόμβος κινήσεων, γύρω από τον οποίο οργανώνονται οι επιμέρους ενότητες, ως ένας «εξωτερικός» κοινός τόπος συνάντησης και μετάβασης.

Οι χώροι αρθρώνονται περιμετρικά και οργανώνονται ως επιμέρους «όψεις» προς τον κεντρικό πυρήνα, συγκροτώντας μια εσωτερική συνθήκη συλλογικότητας. Η σύνθεση δεν βασίζεται σε διαδοχή κλειστών δωματίων, αλλά σε ένα σύστημα σχέσεων, όπου η συνέχεια, η οπτική διαπερατότητα και η διαβάθμιση των ορίων καθορίζουν την εμπειρία.

Καθοριστικό ρόλο έχει η άρθρωση των όψεων προς τον κεντρικό πυρήνα, οι οποίες διαμορφώνονται μέσω υαλοστασίων και ανοιγμάτων με τη λογική κανονικών εξωτερικών όψεων. Με τον τρόπο αυτό, ο εσωτερικός χώρος αντιμετωπίζεται ως «εξωτερικός», ενισχύοντας την αντιστροφή της σχέσης μέσα–έξω και την αίσθηση της αυλής ως ενεργού κοινού τόπου. Τα κεραμικά διαχωριστικά στοιχεία (claustra) εντάσσονται επιλεκτικά ως μέσα διαβάθμισης, λειτουργώντας ως φίλτρα φωτός και ιδιωτικότητας.

Η υλικότητα αναπτύσσεται μέσα από αντιθέσεις και συνέχειες, με σαφή διαφοροποίηση μεταξύ του κεντρικού πυρήνα και των επιμέρους χώρων: στην «αυλή» υιοθετείται πιο εξωτερική, αδρή υλικότητα, ενώ οι υπόλοιποι χώροι οργανώνονται με χαρακτηριστικά εσωτερικού. Επιχρισμένες επιφάνειες, εμφανής λιθοδομή, μεταλλικά πλαίσια και φυσικό ξύλο συνθέτουν ένα συνεκτικό σύνολο.

Η επέμβαση ανασυνθέτει τον χώρο γύρω από έναν κοινό πυρήνα, όπου η αυλή, παρά τον στεγασμένο χαρακτήρα της, λειτουργεί ως ενεργός τόπος συνάντησης και οργάνωσης των επιμέρους ενοτήτων.